W dziale tym przedstawiam rzeźby stojące przed Pałacem Kultury i Nauki oraz we wnękach ścian zewnętrznych PKiN. Zdjęcia zostały zrobione osobiście, co w niektórych przypadkach było bardzo trudne, gdyż niektóre z rzeźb są zasłonięte przez blisko stojące drzewa. Każda rzeźba posiada swoją nazwę i opis. Wszystkie rzeźby zostały umiejscowione na planie Pałacu Kultury i Nauki i są zaznaczone w postaci kwadratów w kolorze czerwonym, a opisywana oznaczona kwadratem w kolorze zielonym.

Mikołaj Kopernik - pomnik stojący po prawej stronie wejścia głównego do Pałacu Kultury i Nauki, dzieło Ludwiki Nitschowej. Kierunek patrzenia od strony ul. Marszałkowskiej.


Adam Mickiewicz - pomnik stojący po lewej stronie wejścia głównego do Pałacu Kultury i Nauki, dzieło Stanisława Horno-Popławskiego. Kierunek patrzenia od strony ul. Marszałkowskiej.


Personifikacja filozofii - pierwsza rzeźba na prawo od wejścia głównego Pałacu Kultury i Nauki, pod postacią mędrca trzymającego otwartą księgę. Kierunek patrzenia od strony ul. Marszałkowskiej.


Personifikacja teatru - druga rzeźba na prawo od wejścia głównego Pałacu Kultury i Nauki umiejscowiona w niszy ściany, pod postacią kobiety trzymającej maskę. Kierunek patrzenia od strony ul. Marszałkowskiej.


Personifikacja Teatru Lalka - trzecia rzeźba na prawo od wejścia głównego Pałacu Kultury i Nauki umiejscowiona w niszy ściany, pod postacią kobiety o rysach środkowoazjatyckich, trzymającej w ręku kłos zboża oraz otwartą książkę. Rzeźba swym wyglądem nawiązuje do tego, że teatr Lalka powstał w 1945 roku w Uzbekistanie. Kierunek patrzenia od strony ul. Marszałkowskiej.


Personifikacja muzyki - czwarta rzeźba na prawo od wejścia głównego Pałacu Kultury i Nauki umiejscowiona w niszy ściany, pod postacią kobiety trzymającej skrzypce. Kierunek patrzenia od strony ul. Marszałkowskiej.


Personifikacja poezji - piąta rzeźba na prawo od wejścia głównego Pałacu Kultury i Nauki, pod postacią siedzącej kobiety z piórem i książką. Kierunek patrzenia od strony ul. Marszałkowskiej.


Personifikacja przemysłu - pierwsza rzeźba na lewo od wejścia głównego Pałacu Kultury i Nauki, pod postacią siedzącego robotnika, trzymającego koło zębate. Kierunek patrzenia od strony ul. Marszałkowskiej.


Personifikacja literatury - druga rzeźba na lewo od wejścia głównego Pałacu Kultury i Nauki umiejscowiona w niszy ściany, pod postacią kobiety trzymającej otwartą księgę. Kierunek patrzenia od strony ul. Marszałkowskiej.


Personifikacja rzeźby - trzecia rzeźba na lewo od wejścia głównego Pałacu Kultury i Nauki umiejscowiona w niszy ściany, pod postacią mężczyzny trzymającego dłuto, z popiersiem u nogi. Kierunek patrzenia od strony ul. Marszałkowskiej.


Personifikacja tańca - czwarta rzeźba na lewo od wejścia głównego Pałacu Kultury i Nauki umiejscowiona w niszy ściany, pod postacią kobiety trzymającej tamburyn. Kierunek patrzenia od strony ul. Marszałkowskiej.


Personifikacja poezji miłosnej - piąta rzeźba na lewo od wejścia głównego Pałacu Kultury i Nauki, pod postacią siedzącej kobiety z lirą w ręku. Kierunek patrzenia od strony ul. Marszałkowskiej.


Mieszkaniec Afryki - pierwsza rzeźba licząc od lewej w niszy ściany Sali Kongresowej. Kierunek patrzenia od strony ul. Emilii Plater.


Mieszkanka Azji Centralnej - druga rzeźba licząc od lewej w niszy ściany Sali Kongresowej. Kierunek patrzenia od strony ul. Emilii Plater.


Mieszkanka Chin - trzecia rzeźba licząc od lewej w niszy ściany Sali Kongresowej. Kierunek patrzenia od strony ul. Emilii Plater.


Sowiecka inteligentka - czwarta rzeźba licząc od lewej w niszy ściany Sali Kongresowej. Kierunek patrzenia od strony ul. Emilii Plater.


Młodzieniec z tomem klasyków - jedna z najbardziej znanych, piąta rzeźba licząc od lewej w niszy ściany Sali Kongresowej. Młodzieniec trzyma w ręku zamkniętą księgę z wyrytymi nazwiskami trzech klasyków komunizmu: Marksa, Engelsa oraz Lenina. Wolna przestrzeń pod Leninem była pierwotnie zajęta przez czwartego "klasyka": Stalina. Jego imię istniało tylko do 1956 roku, potem zostało usunięte. Kierunek patrzenia od strony ul. Emilii Plater.


Sowiecki młodzieniec - szósta rzeźba licząc od lewej w niszy ściany Sali Kongresowej. Kierunek patrzenia od strony ul. Emilii Plater.


Komsomołka - siódma rzeźba licząc od lewej w niszy ściany Sali Kongresowej. Kierunek patrzenia od strony ul. Emilii Plater.


Mieszkanka Arabii - ósma rzeźba licząc od lewej w niszy ściany Sali Kongresowej. Kierunek patrzenia od strony ul. Emilii Plater.


Kobieta z rylcem - pierwsza rzeźba na lewo od Sali Kongresowej, nawiązuje do twórczości intelektualnej. Kierunek patrzenia od strony ul. Emilii Plater.


Kulomiotka - druga rzeźba na lewo od Sali Kongresowej umiejscowiona w niszy ściany. Kierunek patrzenia od strony ul. Emilii Plater.


Łucznik - trzecia rzeźba na lewo od Sali Kongresowej umiejscowiona w niszy ściany, choć trzymane przez niego urządzenie może być także wiosłem bądź lemieszem. Kierunek patrzenia od strony ul. Emilii Plater.


Dyskobol - czwarta rzeźba na lewo od Sali Kongresowej umiejscowiona w niszy ściany. Kierunek patrzenia od strony ul. Emilii Plater.


Mężczyzna z łożyskiem - piąta rzeźba na lewo od Sali Kongresowej, nawiązuje do twórczości mechanicznej. Kierunek patrzenia od strony ul. Emilii Plater.


Kołchoźnica - pierwsza rzeźba na prawo od Sali Kongresowej, trzymająca snop zboża. Kierunek patrzenia od strony ul. Emilii Plater.


Budowlaniec - druga rzeźba na prawo od Sali Kongresowej, trzymający w ręce model wieżowca. Kierunek patrzenia od strony ul. Emilii Plater.


Górnik -  trzecia rzeźba na prawo od Sali Kongresowej, trzymający w ręku bryłę węgla i młot pneumatyczny. Kierunek patrzenia od strony ul. Emilii Plater.


Mechanik - czwarta rzeźba na prawo od Sali Kongresowej, trzymający w ręku klucz francuski. Kierunek patrzenia od strony ul. Emilii Plater.


Robotnik drogowy - piąta rzeźba na prawo od Sali Kongresowej, trzymający w ręku młot pneumatyczny. Kierunek patrzenia od strony ul. Emilii Plater.

 

Powrót